Puisi Perih kanggo Widadari

Puisi Perih kanggo Widadari

sore iki, sun masih tetep ngenteni
seklayabe slendang werna-werni
gelaran layung ning langit abang geni
bagen srengenge atis kemulan mendung ireng
manuk, kupu, kinjeng kaya balik bareng
angin lan gledeg gawe pandengan nambah peteng
: sun nyebut aran ira, krungu sejagat raya!

sore iki, sun masih tetep duwe demen
sekuwayang lambe abang sing mesem
bening mata lan ati gawe adem
bagen jaman wis molak-malik gawe sengsara
obahe jagat lan menusa klalen asale sapa
wong cilik kegencet nambah kelara-lara
: sun nulis aran ira, sampe entok mangsi sesegara!

sore iki lan sore-sore sepengarepe
aran ira kaya njempling ning langit paling duwur,
ning segara paling jero, ning alas paling adoh
nanging mendung ireng lan gledeg bungeng
angin pucat lan udan barat, dalan lan kali dadi siji
jagat sing ngarat-arat krasa supek lan sedlemek
: sun krasa tatu balung lan sumsum!
Supali Kasim
Dermayu, 2008